مـــــــــــاآآآآآدر د وستــت داآآآآآآرم

                           بی نهایتــــــــــــ  تـــــــا   قیامتـــــــ

                                                                                    به نام مادر

                و به نام خدایی که هر موجودی را که می خواهد ،

                می افریند و هرموجودی را که می خواهد به پیش خود میبرد.....

               مادرمن هم رفته،به دنیای دیگر بار سفر کرده   ،

              خیلی زود و به قول حافظــ 

              شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفتــــــــــــ

              روی مه پیکر او سر ندیدیم وبرفتــــــــــــــــ

             گویی از صحبت ما نیک به تنگــــــ امده بود

             بار بست و به گردش نرسیدیم وبرفتــــــــــــ

             بدترین سالها،بدترین ماه ها،بدترین روزها،

            بدترین ساعت هاو حتی بدترین دقایق و ثانیه

            را در این سه سال و چهار ماه به نظر میرسد پشت سر گذاشتــــــم

            بدون مادر زندگی کردن تجربه کردم ،کا ملا سخت است و دشوار

          من برای مادرم ناراحت نیستم که از این دنیای نفرت انگیز رفته ،

           زیرا مثل یک فرشته رفت و این اصلا اغراق نیست....

           برای این ناراحتم که تنها مانده ام و هیچکس نمی تواند

          جای خالی مادررا برام پرکنـد ولی بیشتر به این افسوس می خورم

          وعذاب میکشم که نتوانستم بهش بگویم دوستش دارم

         وامیدوارم مرا به همین خاطر نبخشیده باشد

        و الان فریاد میزنم و می گویم 

            مـــــاآآآآآدر دوستــــــت داآآآآآآرم

    بی نهایتـــــــــ  تـــــــــا قیامتــــــــ