به تو می نگرم . دوستت دارم . هر چند نشانی از علاقه در تو نمیبینم. مرا تنها آن هنگام یاد داری که نیاز ! مرا تنها آن هنگام یاد داری که تنها! آری ... آری ... سالهاست که تو مرا داری و من تو را نه ! سالهاست که در خنده هایت رنگی از من نیست و در گریه هایت تمام من هستم و قصران من. آه ....
به تو می نگرم . به تو ... تو که مخلوق منی . کاش گاهی به آسمان نگاه کنی ...
چقدر دوست داشتم يك نفر از من مي پرسيد چرا نگاه هايت انقدر
....
....
راستی چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟